27 september 2008

(door Henk Kranendonk)

7 uur ontbijt, koffie met zoete broodjes, donuts, geroosterd brood en wafels.

8.00 uur met de pendelbus vanaf Motel8 met zeven man naar Adamo, waar een achtpersoons bus, een Chevrolet V8, werd opgehaald.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Later bij U-Haul een truck gehaald, geweldig wat een ding. Alexander stapte met glinsterende ogen achter het stuur. Een V8 op benzine.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We haalden de solexen vanuit Bowlingbrook, waar ze al acht maanden in opslag zaten. Ondertussen was de rest van de ruige solexmannen al uitgechecked uit het hotel, en met drie taxis naar Warbux Mopeds gereden. Een brommerzaakje in het centrum van Chicago. Toen we daar aankwamen met de Chevroletbus en de gigantische truck moest je de mannen zien kijken. Geweldig al die trillende onderlipjes. Leuk om te weten Marc Hensen uit Steenwijk was ook aanwezig. 1100 kilometer gereden vanuit Washington DC, waar hij alweer een jaar met zijn vrouwtje woont.
Maar toen kwam het hoogtepunt, de achterklep van de truck werd geopend en weer die ontroerende koppies. Toen daar de solexen uitkwamen, ieder een Solex op naam met een Californisch kenteken.
Toen de solexen geprepareerd waren, werd er benzine in het tankje gegoten. En ja hoor, zelfs de stoerste solexhelden hadden moeite op de tranen te bedwingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ze allemaal liepen, prrrrr Tjop tjop tjop tjop tjop. Ja mensen, wat kan dan een mens gelukkig zijn.
De spandoeken werden op de bus en de truck opgehangen. onder andere 'Watch out slow traffic'.

Helaas ging de welkomsparty niet door, dit omdat een aantal mensen verhinderd waren. Maar nadat we wat foto's gemaakt hadden, gingen we op weg naar Adams street. De start van Route66.

Lieve mensen, wat een stad Chicago.
Veel drukte van verkeer, maar hele mooie gebouwen, oude bruggen en vooral in het centrum gigantisch hoge gebouwen. We reden ook langs de Searstower.
De Searstower is het hoogste gebouw van Amerika, welke wel meer dan 400 meter hoog is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na ongeveer tien kilometer rijden dwars door Chigago, kwamen we bij de start van route66 op Adamsstreet aan.
Afijn, foto's gemaakt bij de start en toen startte de tocht der tochten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vele Amerikanen keken de ogen uit naar die groep rare Hollanders op die aparte fietsies en klompen aan.
Vanaf daar hebben we zon 30 kilometer gereden naar onze eerste overnachting tijdens de route. Een Motel8 in Willowbrook.

Tijdens deze eerste rit is er al veel gefietst, en hadden we veel problemen. Er waren vijf uitvallers. Maar deze worden morgenochtend weer gerepareerd, zodat we allemaal morgen kunnen rijden.

Lieve mensen, degene die morgen het meeste fietst maakt het dagelijks verslag. (waarschijn wordt dat Rene Moritz....)