7 oktober 2008
(Door Dirk Bijlsma)
Vanmorgen om zes uur opgestaan, en geen ontbijt gehad. Ik was nog zat van de vorige avond. Ik had een grote steak gegeten...
We vertrokken om half 8, en zoals gewoonlijk wilde mijn Solex weer niet starten. Na 500 meter, eindelijk. Hij deed het. Wat een geluk.
De eerste kilometers waren door een stattie met een boel stoplichten. Af en toe door rood gereden, maar dat mag hier in Amerika. (Als de politie het niet ziet.)
We zaten direct weer in de heuvelen, net zoals de vorige dagen. Het klimmen kon weer beginnen, wat voor sommige zwaargewichten weer moeilijk was. Alhoewel er ééntje was die als een speer ging, een zekere Martijn.
Om elf uur reden we Oklahoma uit, en Texas in.
Na ongeveer een uur reden we door het plaatsje Shamrock, met de klassieker aan de route66 het 'U Drop Inn and Cafe'. Het oude eethuis dat bij de benzinepomp hoort heeft zich bij opening in 1936 opgewerkt tot Art-deco monument.
Bij de tweede stop, na twee uurtjes heuveltje op en heuveltje af kwamen we bij een benzinepomp, en keken we ons de ogen uit wat daar allemaal stond. Henk Kranendonk zag nog een oude Ford Cabriolet staan, en het water liep hem uit de mond. en daar vond in mijn 'Longhorn'. Die moet nog gemonteerd worden op de Solex, want we zitten tenslotte in Texas.
Zoals gewoonlijk beeindig ik mijn rit in de auto. En dat al iedere dag.
(Ps. Dirk wordt ook wel de 'stoelenslijter' van de volgauto genoemd.)
Vanavond gaan we steaks eten in de Big Texas Steak Ranch eten. Henk Kranendonk en Henk Lok gaan hier proberen eeDn steak van 2 kilo naar binnen te werken. Als dat lukt is 't-ie gratis. Meer hierover in het verslag van morgen door Henk Lok. We slapen in het hotel op het terrein van het restaurant. De Solexen staan aan het touw voor het hotel aan de veranda, en ze zijn mooi mak.
De hotelkamers hebben houten luiken voor de ramen en klapdeuren voor de WC.
De groet'n van Dirk
